โรควิตกกังวลเป็นโรคทางจิตที่พบได้มากที่สุดโรคหนึ่ง สาเหตุเกิดได้ทั้งจาก 2 ปัจจัยหลักดังนี้

สาเหตุของโรควิตกกังวล

  1. พันธุกรรมหรือพื้นฐานดั้งเดิม ถ้าพ่อแม่เป็นโรควิตกกังวล ลูกก็มีโอกาสเป็นโรควิตกกังวลเช่นกัน หรือมีพื้นฐานที่ไม่กล้าแสดงอารมณ์ออกมาและการมีสารเคมีในสมองที่ไม่สมดุล
  2. สภาพแวดล้อม การเลี้ยงดู การเลียนแบบพฤติกรรมจากพ่อแม่หรือคนใกล้ชิด
    การประสบกับเหตุการณ์ต่างๆที่ก่อให้เกิดโรควิตกกังวล

ประเภทของโรควิตกกังวล

  1. โรควิตกกังวลทั่วไป (Generalized Anxiety Disorder , GAD)
  2. โรคแพนิก (Panic Disorder, PD )
  3. โรคกลัวแบบเฉพาะเจาะจง (Phobias)
  4. โรคย้ำคิดย้ำทำ (Obsessive Compulsive Disorder, OCD)
  5. โรคเครียดหลังเหตุสะเทือนใจ (Post-Traumatic Stress Disorder, PTSD)

โรควิตกกังวลกำเริบ มีอาการอย่างไร

มีอาการเกิดขึ้นเมื่อมีสิ่งกระตุ้นรู้สึกกลัวอย่างฉับพลันซึ่งอาการอยู่ได้หลายนาทีถึงครึ่งชั่งโมงทั้งสถานที่กับสิ่งแวดล้อมเป็นแรงกระตุ้นเช่นอาการเครียดและตื่นตกใจง่าย นอนไม่หลับ หวาดระแวง ห้วใจเต้นเร็วมีอาการสั่น

การรักษาหลัก

การพูดคุยให้คำปรึกษาด้วยการรับฟัง แสดงความเห็นใจและให้คำอธิบาย การทำจิตบำบัด การบำบัดโดยการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรมและการรักษาด้วยยาซึ่งมียาหลายกลุ่มที่สามารถกินเพื่อลดอาการวิตกกังวล

การป้องกันโรควิตกกังวล

โรควิตกกังวลสามารถป้องกันได้โดยการใช้ชีวิตอย่างมีสุขภาพ ด้วยการกินอาหารให้ครบ 5 หมู่ ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ พักผ่อนให้เพียงพอกับที่ร่างกายต้องการ หลีกเลี่ยงการดื่มแอลกอฮอล์ ทำกิจกรรมที่ผ่อนคลาย ไม่เสพสื่อออนไลน์ที่ทำให้ตัวเราเองเกิดความเครียดนอกจากนี้ควรฝึกสติเพื่อรู้ทันอารมณ์ของตัวเองรวมถึงการทำสมาธิเพื่อให้จิตใจสงบอยู่กับปัจจุบันและให้สมองได้ผ่อนคลาย

ขอขอบคุณข้อมูลประกอบ

กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข

Writer & Illustrator

กชพร เฟื่องฟุ้งกุล
เชื่อว่าการอ่านทำให้เห็นถึงมุมมอง ทัศนคติ รักการเขียนพอ ๆ กับการอ่าน และการได้กลิ่นหน้าของหนังสือ ชอบเดินทาง พร้อมกับได้ชิมของอร่อย และฟังเสียงบทสนทนาของผู้คน