ปฏิเสธไม่ได้ว่าโลกที่ไร้พรมแดนในตอนนี้ภาษาที่ 3 ถือเป็นสะพานเส้นสำคัญที่ช่วยให้เราสามารถติดต่อสื่อสารกับคนได้หลากหลายประเทศโดยเฉพาะประเทศมหาอำนาจอย่าง ‘ประเทศจีน’ หากสังเกตจะเห็นว่าในหลาย ๆ ประเทศ ภาษาจีนมักเข้าไปมีอิทธิพลทางด้านธุรกิจโดยเฉพาะธุรกิจการท่องเที่ยว ซึ่งประเทศไทยคือ 1 ในนั้น ทำให้คนไทยหลายคนเริ่มสนใจที่จะเรียนภาษาจีนกลางเพื่อติดต่อธุรกิจ แต่บางคนก็มีเหตุผลที่แปลกไปกว่านั้นคืออยากเรียนภาษาจีนเพราะอยากเป็นเพื่อนกับศิลปินที่ตนชอบ

บ้านกล้วย ได้มีโอกาสพูดคุยกับ คุณโบโบ หรือ คุณกรรณิการ์ พิริยะกิจไพบูลย์ อินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังและเป็นเจ้าของเพจสอนภาษาจีนกลาง ที่มีชื่อว่า “โบโบ กวนจีน (波波真幸福)” ด้วยนิสัยส่วนตัวที่เป็นคนรักในความบันเทิงและเสียงหัวเราะทำให้ทุกคอนเทนต์ที่เธอสร้างสรรค์ออกมาเป็นที่ถูกอกถูกใจของคนในโซเชียลจนมีผู้ติดตามมากกว่า 6.1 แสนคน

เราขอเชิญชวนทุกคนมาทำความรู้จักกับ คุณโบโบ พร้อมเผยเส้นทางชีวิต และโอกาสที่เธอได้รับจากการรู้ภาษาจีน หลังอ่านบทสัมภาษณ์นี้จบอาจทำให้ใครบางคนมองภาษาจีนในมุมที่เปลี่ยนไป

จุดเริ่มต้นของโบโบกับภาษาจีน

ถ้าพูดตามตรงโบโบไม่ได้อยู่ในแวดวงภาษาจีนมาตั้งแต่เด็ก ๆ พอจบปริญญาตรี คณะบัญชี จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ทำงานบัญชีอยู่ 2 ปี ได้เงินเก็บสักก้อน จึงตัดสินใจบินไปเรียนที่ประเทศไต้หวัน ด้วยเหตุผลที่ว่าเป็น ติ่ง Ella วง S.H.E ศิลปินชาวไต้หวัน และมีความฝันที่อยากจะเป็นเพื่อนกับเขา แต่ด้วยความที่เราคุยกันคนละภาษา และภาษาจีนกลางคือหนทางเดียวที่จะทำให้เรามีโอกาสได้ใกล้ชิดกับเขา จึงทำให้เราตัดสินใจบินไปเรียนที่ไต้หวันเพื่อที่จะได้ภาษาให้เร็วที่สุด

ความฝันที่ต้องใช้ความพยายาม

ความฝันของโบโบสำเร็จได้โดยใช้ระยะเวลาแค่ 1 ปี ในช่วงที่เราเรียนอยู่ที่นั่น เรามีโอกาสได้ไปหา Ella (ศิลปินชาวไต้หวัน) และใช้ภาษาจีนพูดคุยกับเขา จนเขาจำเราได้ ตอนนั้นเราดีใจมาก ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีวันนี้ แต่ต้องขอบคุณเหล่าซือ (อาจารย์) และความพยายามของตนเองที่ผ่านมา เพราะถ้าเราไม่ตั้งใจเรียน และไม่เตรียมตัวในการเรียนแต่ละครั้งให้ดี ถ้าไม่ฟังเหล่าซือที่คอยช่วยสอนเทคนิคให้เราสามารถจดจำคำศัพท์ได้ง่ายขึ้น คงไม่สามารถทำให้เราเรียนรู้และใช้ภาษาจีนสื่อสารได้เร็วขนาดนี้

เทคนิคในการเรียนที่ใคร ๆ ก็ทำได้

อย่างที่ทุกคนรู้กันว่าการเรียนภาษาที่ตนเองไม่ได้ใช้มาตั้งแต่เกิด จะต้องใช้ความพยายามในการจดจำคำศัพท์ แต่การท่องจำเพื่อนำไปสอบเพียงอย่างเดียวย่อมไม่เห็นผล สำหรับโบโบภาษาจีนเป็นภาษาที่มีชีวิต เพราะฉะนั้นเราควรนำมันไปใช้กับคนที่เป็นสิ่งมีชีวิตเหมือนกัน เทคนิคในตอนเรียนของเราคือเราจะต้องรู้ว่าวันนี้เราจะเรียนเกี่ยวกับอะไรและต้องแปลบทเรียนทั้งหมดนั้นให้เรียบร้อยก่อนที่จะถึงเวลาเรียน เนื่องจากเหล่าซือจะใช้ภาษาจีนในการสอนและไม่มีการแปลใด ๆ ฉะนั้นหากเราเตรียมตัวก่อนเรียนเวลาเหล่าซือสอนอะไรมาจะสามารถเข้าใจได้ทันที

หลังจากเรียนจบในแต่ละครั้งโบโบจะเอาสิ่งที่เหล่าซือสอนในคาบเรียนมาฝึกแต่งประโยคและเอาไปสื่อสารกับเพื่อน ๆ คนจีนทันทีเพื่อไม่ให้หลงลืม ทำแบบนี้เป็นระยะเวลา 1 ปีจนสามารถสื่อสารได้อย่างคล่องแคล่วจึงบินกลับไปทำงานที่ประเทศไทยเพื่อหวังที่จะใช้ภาษาจีนในการสื่อสารแต่ผิดคาดไม่ค่อยมีคนจีนให้สื่อสารด้วยเนื่องจากตอนนั้นทำบริษัททัวร์อยู่ที่จังหวัดอุบลราชธานีและไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวจากจีน สิ่งที่พอจะทำได้ในตอนนั้นคือการดูซีรีส์และฟังเพลงจีนโดยคิดว่า “แม้ไม่ได้พูด ขอแค่ได้ฟังก็ยังดี”

โอกาสที่ได้จากการเรียนภาษาจีน

หลังจากการทำงานบริษัททัวร์ที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยเวิร์ค ทำให้เราหันเหไปทำตามความฝันอีก 1 ความฝัน นั่นคือการเป็นคุณครูสอนภาษาจีน เราตัดสินใจบินกลับไปไต้หวันเพื่อเรียนต่อปริญญาโท หลังจากจบมาก็เริ่มเปิดเพจสอนภาษาจีน เพื่อหวังจะเป็นที่รู้จักในแวดวงนี้ ในตอนแรก ๆ ก็อัดคลิปยืนสอนภาษาจีนเหมือนเพจอื่น ๆ จนเรารู้สึกว่ามันน่าเบื่อและไม่มีความแตกต่าง เราจึงพยายามหาวิธีที่จะทำให้เพจภาษาจีนของเรา Mass หรือเข้าถึงคนได้หลากหลายวัยมากขึ้น

เราจึงเริ่มสังเกตว่าคนส่วนใหญ่อยากรู้อะไรเกี่ยวกับภาษาต่างชาติ โดยสังเกตจากเพื่อนตนเองที่ชอบมาถามว่า คำด่าภาษาบ้านเธอคืออะไร คำบอกรักภาษาบ้านเธอพูดว่าอย่างไร ประโยคคำถามของเพื่อนเป็นชนวนจุดไอเดียทำให้เริ่มทำคลิปสนทนาพูดคุยภาษาจีนกับเพื่อนชาวไต้หวัน โดยมีมุกคำหยาบและคำทะลึ่ง หลังจากเผยแพร่คลิปนี้ออกไป ผลตอบรับดีเกินคาด มีคนรู้จักเพจเรามากขึ้น และชมคลิปเราว่าตลก แต่พอมีคนชื่นชอบก็มีคนด่าเช่นกัน

โบโบกวนจีน เพจที่ดังเพราะคลิปพูดคำหยาบ

ยอมรับว่าหลังจากปล่อยคลิปนี้ออกไป เพจของเราเป็นที่รู้จักมากขึ้น แต่ก็มีคนเข้ามาคอมเมนต์ติเตียนอยู่เยอะเหมือนกันว่าไม่เหมาะสม แต่ถ้าพูดแบบไม่โลกสวยเราก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าคำหยาบ คำทะลึ่ง เป็นสิ่งที่อยู่ในชีวิตประจำวันของใครหลายคน เราไม่ได้สนับสนุนให้ทุกคนนำสิ่งเหล่านี้ไปใช้ในทางที่ไม่ถูกต้อง เพียงแค่อยากสร้างการรับรู้พร้อมกับการสอดแทรกวัฒนธรรมและช่องว่างทางภาษาเข้าไปด้วย

ภายหลังเพจของเราก็ได้มีการเพิ่มช่วงใหม่ขึ้นมา โดยเราสังเกตว่าคนไทยส่วนใหญ่ชอบดูคลิปคนโชว์กิน พอเราเพิ่มช่วงนี้ขึ้นมาผลตอบรับดีเกินคาด จากที่เมื่อก่อนคนเข้ามาดูเพจเราเพียงเพราะแค่อยากรู้ว่าคำหยาบคำนี้ภาษาจีนคืออะไรไม่มีใครสนใจในตัวเราเลย แต่พอเราเพิ่มช่วงพากินพาเที่ยวเข้ามาพร้อมให้ความรู้เกี่ยวกับภาษาจีนควบคู่ไปด้วย คนเริ่มให้ความสนใจในตัวเรา ไม่ใช่เพียงแค่คนที่ชื่นชอบในภาษาจีน แต่มีทั้งคนที่ไม่ชอบและไม่เคยสนใจที่จะเรียนภาษาจีนเข้ามาดูคลิปเราโดยเขาให้เหตุผลว่าเรานำเสนอภาษาจีนออกมาได้ดูสนุกและเฟรนลี่ทำให้พวกเขาเริ่มสนใจในภาษาจีนและประเทศจีนมากขึ้น

เป้าหมายของเพจโบโบกวนจีน

เราอยากให้ภาษาจีนมันค่อย ๆ แทรกซึมเข้าไปในชีวิตของคุณโดยไม่รู้ตัว อยากให้ทุกคนที่เข้ามาดูคลิปของเราได้อะไรกลับไปเหมือนกับการที่พวกเขากำลังดูซีรีส์เกาหลีและฝึกพูดตามพระเอกนางเอกไปโดยอัตโนมัติ ไม่อยากให้มันเหมือนการเข้าคลาสเรียนเพราะแบบนั้นมันดูเหมือนการบังคับและไม่เป็นธรรมชาติ

ตอนที่เราทำคลิปให้ความรู้เกี่ยวกับภาษาจีนบนเพจ มีลูกเพจหลายคนเรียกร้องให้เราเปิดสอนภาษาแบบจริงจัง พอได้รับการชักชวนจากสถาบันภาษา EDU MALL ให้ไปขายคอร์สสอนภาษาจีนออนไลน์บนเว็บไซต์ของเขา เราจึงตั้งใจทำตัวเนื้อหาและแบบฝึกหัดเองทั้งหมด เพื่อปรับให้เข้ากับการเรียนของคนไทย ซึ่งตอนนั้นมีคนมาซื้อคอร์สเรียนกับเรานับพันคน โดยนักเรียนส่วนใหญ่ตามมาจากเพจโบโบกวนจีน

เรียนภาษาจีนง่ายนิดเดียว

ถ้าคิดว่าการเขียนมันยาก ลองเน้นการฟังและพูดก่อนก็ได้ เพราะสมัยนี้เขาเน้นพิมพ์คุยกันหมดคงไม่มีใครมานั่งคัดอักษรจีนกันอยู่ แต่เป็นสิ่งที่เราไม่ควรทิ้ง ยกตัวอย่าง ตัวของโบโบที่ชอบความบันเทิง การดูซีรีส์และฟังเพลงก็ช่วยได้ แต่เราต้องไม่เปิดคำแปลและลองเดาดูก่อนว่าเขาพูดอะไร หลังจากนั้นค่อยไปเช็คว่าเราเดาถูกไหม

"พยายามหาวิธีที่เราชื่นชอบและเราจะอยู่กับมันได้นาน" - โบโบ หรือ คุณกรรณิการ์ พิริยะกิจไพบูลย์

เราจะเห็นได้ว่ากว่า คุณโบโบ จะมาอยู่ในจุดนี้ เธอต้องฟันฝ่าอุปสรรคและใช้ความพยายามมากมายเพื่อที่จะได้ทำตามความฝันของตนเอง และสิ่งที่เธอไม่เคยคาดฝันมาก่อนคือ เพจโบโบกวนจีน เพจสอนภาษาของเธอประสบความสำเร็จและโด่งดังจนเป็นที่รู้จักในวงกว้าง

แต่สิ่งหนึ่งที่เราเห็นได้ชัดจากการพูดคุยกับเธอ คือเธอรักและหลงใหลในภาษาจีนมากจริง ๆ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่สามารถอยู่กับมันมาได้นานเป็น 10 ปี

ติดตาม โบโบ กวนจีน 波波真幸福 ได้ทาง : www.facebook.com/kuanjeen

ขอขอบคุณเอื้อเฟื้อสถานที่

“ร้านหมอกคาเฟ่” ถนนประเสริฐมนูกิจ แขวงรามอินทรา เขตคันนายาว กรุงเทพมหานคร 10230

Writer

ฐิติกานต์ สัตยาภักดีวงศ์
Content Writer ที่นอนวันละ 25 ชม. เพราะง่วงเกิน | ขออวยพรให้เธอเจอลายเส้นที่รักเข้าสักวันนะ

Photographer

พิทักษ์ชัย ศรีสุข
หนอนหนังสือผู้หลัง ๆ เริ่มรักการซื้อหนังสือมาเก็บแล้วอ่านในโทรศัพท์แทน มักตกเป็นทาสของแพสชัน